Eén op één gesprekken... Het bankje... Over Randolph  Over Randolph » »
        et Bankje Pijnenburg, 1990. Op een bankje aan de rand van het bos. Het is voorjaar. De lente van mijn nieuwe leven. Na de duisternis van de winter is dan wis en waarachtig het zonlicht doorgebroken. De eeuwige weidevelden kennen geen einde...zij worden niet begrensd door de bosrand… Terwijl ik hier op het bankje zit voel ik hoe de voorjaarszon mijn witte gezicht verwarmt en de kille winterse kou verdrijft. Wie had ooit voor mogelijk gehouden dat de zoektocht die Randolph heette tot zijn einde zou kunnen komen, en nog wel in de kracht van zijn leven… Met de ontdekking van de afwezigheid van ‘ik’ is het laatste puzzelstukje in het geheel ‘geklikt’ en regeert de oceaan van eenheid. Met het verdwijnen van het vastklampen aan de laatste strohalm, dein ‘ik’ als het volledige korenveld op de adem van de wind… ‘All is well’, weergalmt er in mijn universum. Wonder boven wonder heb ik mezelf weer ontdekt als deze weldadige bron van het leven. Dit is het levenselixer dat ongetemd en onbeperkt opwelt uit de peilloze diepte van mijn onmiddellijkheid. Ik dans en baad in deze overvloed… Het is de levenskracht die in mij als pure levenslust huishoudt… en buiten mij als krokusjes uit de grond schiet.  Dit is de viering van het leven. De ontluikende bloesems steken in overweldigende trossen sterk af tegen de immens blauwe lucht. Mijn leermeester Alexander heeft mij een nieuwe naam gegeven… Het betekent ‘starting to flower’… De volheid en openheid is weer terug. Er is geen onderdak meer nodig. Ieder schuilhouden, is in deze natuurlijke naaktheid onnodig en onmogelijk geworden. Er wordt met volle teugen genoten van de magie van het moment. Er ligt niets achter mij of voor mij…. Wat is, is het onbekende avontuur zonder bestemming… Wegen en Paden zijn slechts excuses. Ze zijn het uitstel om te ervaren wat op het hart ligt. Voor dit onvoorstelbare Nu is geen ‘oplossing’ of ‘transformatie’ nodig. Het is de onderstroom van ieders leven… De onderstroom die altijd klaarligt om ontdekt te worden en die in het brandpunt van de aandacht op de voorgrond geleefd kan worden. Het toont zich als een blad, dat in de wind omslaat en haar andere kant laat zien… Dit ‘in het brandpunt van de aandacht komen’ is het onmiddellijke en de realisatie van het universele leven. Dit Nu is de directe vervulling. Het heeft genoeg aan zichzelf. In dit Hier en Nu wordt iedere belofte ingelost. Ik huil en lach veel. Mijn houdingen ten opzichte van de ervaring verdwijnen als sneeuw voor de zon… Dit is het! En dit, en dit... Hoe heb ik ooit afstand van deze intensiteit kunnen nemen. De illusie van het persoonlijke, veronderstelde slechts dat ‘ik’ het volle leven niet aankon. Ik zie de dramatiek van het zoeken. Aeonen van verwarring en onnodig menselijk leed. Ik zie alle valkuilen van de mind: spiegelwerelden en gangenstelsels om eindeloos in te verdwalen. Het zoeken is dé manier om niet te vinden. Zoeken is een ziekte: de ‘zoekte’. Ik overzie alle wegen en paden en heb ontdekt waar en waarin ze allemaal eindigen: in de Ene realiteit, in MIJ… In de naaktheid van dit moment verbleken alle oude patronen. Mijn extatische vreugde en verdriet vallen als dauwdruppels fris en telkens opnieuw naar beneden… Parels en diamanten in het groene gras. Er is nog altijd de mogelijkheid tot keuze. Zo kan aandacht gericht worden op beelden van een vroeger leven, maar het blijven slechts beelden, dooie plaatjes in het fotoalbum van mijn mind. Er is geen lol meer aan hun levenloosheid, het heeft zijn bekoring verloren. Mind’s belofte is gebroken… Alle verhaaltjes drijven als de wolken voorbij... Dat, wat ik in mijn verwarring vroeger had weerstaan, regent zo fris als een hoentje spontaan neer voor mijn voeten… Ervaringen komen als bloemen in mij op of drijven als pure witte waterlelies in mijn onmetelijke oceaan. Net zolang tot mijn aandacht, nieuwsgierig als ze is, naar hun tedere hartjes wordt gelokt, om te ervaren wat ze mij te vertellen hebben… Met iedere ademtocht zwelt mijn liefde voor dit levende.  I am so falling in love with now, now, now... Falling, falling… ever falling in Love… Oh, deze brandende liefde. Dit innerlijke vuur, dat uiterlijk vlam vat en ook zij die te dicht bij mijn extase in de buurt komen aansteekt… Ik kan, als ik dat spel wil spelen, iedere identiteit aannemen. Don Johnson van Miami Vice lijkt me wel wat. Ik trek mijn versleten trainingspak uit en verruil het voor een gloednieuw Vice-pak uit de winkel. Op straat kijkt iedereen me aan. Mijn witte T-shirt steekt goed af tegen mijn gouden horloge. Ik voel me hoe ik me wil voelen… Dan komt er in me op: “Wat wil ik nog meer?” Meteen wordt het me duidelijk: “Een vriendin en zakendoen”. Al mijn verlammende eisen zijn naar de vuilnisbak verdwenen. Ik ken geen angst meer om te leven. Voor mij bestaat er geen dag van morgen, alles is Nu, ook het idee van morgen verschijnt nu… Ik ben als een groot kind in de speelgoedwinkel die leven heet. Mijn leven is het beloofde land… Wat ik zocht, was niet iets wat moest komen. Nu heb ik het herkend: wat ik zocht en vond was de perfectie van dat alles precies zo is zoals het Is! Dat is de vervulling… Ik kon de mensheid niet de rug toe keren en achter laten in wat ik vroeger als ellende ervoer. Ook kon ik hen niet achter laten door mij in een één of andere verheven staat neer te vleien. Ik heb in dit volmaakte, niets en niemand de rug toegekeerd. Ik heb juist het geluk gevonden in dat wat is zoals het is… Ik hoor met mijn oren, maar versta vanuit mijn ganse ziel. Ik kijk met mijn ogen, maar zie met heel mijn hart. Er trekt een groepje ganzen voorbij, roepend in de eindeloosheid van de gouden zonsondergang. Ik voel me eindeloos begeesterd door het onbekende avontuur…” Randolph
H H Over Randolph Over Randolph Agenda Agenda Contact Contact Blog Blog Facebook Facebook Home Home The transmission of Heart The transmission of Heart Eén op één gesprekken Eén op één gesprekken Het bankje »
(Een verkorte beschrijving van Randolph’s eerste realisatie-moment...)
Tradities Tradities Realisaties Realisaties Interviews Interviews Meester Cheng Meester Cheng Home Home Over Randolph Inleiding Inleiding